Interpelacja w sprawie samobójstw wśród polskich nastolatków

   Szanowny Panie Ministrze! Według statystyk Polska jest w czołówce krajów z największą ilością samobójstw wśród dzieci i młodzieży. W ciągu ostatnich 10 lat liczba samobójstw w tej grupie wiekowej wzrosła aż o 100%. Codziennie ginie w wyniku samobójstwa średnio jedno dziecko, a kilkanaścioro rozważa taką decyzję. Samobójcze myśli, które mogą w konsekwencji doprowadzić do targnięcia się na własne życie, ma aż 30% młodzieży ze szkół podstawowych i średnich. Według danych Komendy Głównej Policji samobójstw dokonują także bardzo małe dzieci w wieku 5-9 lat.

   Powody takich dramatycznych decyzji to z jednej strony coraz słabsza odporność psychiczna dzieci i młodzieży, z drugiej zaś zła kondycja moralna polskiej rodziny zmagającej się z problemami alkoholizmu, przemocy i molestowania seksualnego. Dzieci wychowujące się w rodzinach rozbitych, niepełnych lub zdezorganizowanych są najbardziej narażone na pojawienie się myśli samobójczych. Badania socjologiczne wykazały ścisłą korelację między liczbą samobójstw wśród nastolatków a liczbą rozwodów.

   Do licznych prób samobójczych dochodzi także w tzw. normalnych, niepatologicznych rodzinach. Podejmują je dzieci rodziców zamożnych, ale zapracowanych i niepoświęcających im należytej uwagi. Takie dzieci czują się samotne, sfrustrowane i niezauważone. Brakuje im wsparcia psychicznego i moralnego.

   O skali problemu samobójstw świadczy również fakt, iż na stronę internetową ˝Razem przeciw samobójstwom˝ wchodzi miesięcznie około 1,5 miliona osób, w większości ludzi młodych i samotnych, którzy nie znajdują wsparcia w rodzinie, w szkole ani wśród przyjaciół.

   Mimo tych dramatycznych, znanych powszechnie faktów brakuje w Polsce programu antykryzysowego, który obejmowałby zwiększenie liczby psychiatrów dziecięcych (obecnie jest ich tylko 100) oraz szkolenia dla nauczycieli, tak aby umieli wychwycić wśród dzieci osoby z tendencjami samobójczymi.

   W związku z tymi faktami mam do Pana Ministra następujące pytania:

   1. Czy zamierza Pan zająć się problemem samobójstw wśród nastolatków? Jest to problem niezwykle palący. Przecież według naukowców wskaźnik samobójstw jest barometrem kondycji psychicznej danego społeczeństwa?

   2. Czy polski rząd realizuje zalecane od 1999 roku przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) programy zapobiegania samobójstwom? Jeśli tak, to jakie konkretne działania są podejmowane? Czy odbywają się w tym zakresie szkolenia dla nauczycieli i pracowników medycznych?

   3. Dlaczego dzieci kierowane są na leczenie psychiatryczne dopiero po drugiej nieudanej próbie samobójczej? Dlaczego ignorowany jest fakt, iż osoby, które próbowały pozbawić się życia po raz pierwszy, mogą wkrótce uczynić to po raz drugi?

   4. Czy rząd planuje opracowanie i wdrożenie, na wzór Stanów Zjednoczonych, systemu zapobiegania samobójstwom, obejmującego szkolenia dla nauczycieli oraz wszechstronną pomoc psychologiczną dla uczniów?

   Z poważaniem

   Poseł Joanna Fabisiak

   Warszawa, dnia 14 lutego 2006 r.